অধ্যায় 1, Slok 47

🗣 বক্তা: সঞ্জযBG 1.47

মূল শ্লোক

সঞ্জয উবাচ | এবমুক্ত্বার্জুনঃ সঙ্খ্যে রথোপস্থ উপাবিশত্ | বিসৃজ্য সশরং চাপং শোকসংবিগ্নমানসঃ ||১-৪৭||

লিপ্যন্তর

sañjaya uvāca . evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat . visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||1-47||

Scroll for Rhythm & Commentary ↓

ছন্দের ডিকোডার

বিটস: 59
1
sa
ঞ্জñja
ya
u
বা
ca
2
e
va
মুmu
ক্ত্বাktvā
র্জুrju
নঃnaḥ
sa
ঙ্খ্যেṅkhye
ra
থোtho
pa
স্থstha
u
পা
বিvi
śa
ত্t
3
বিvi
সৃsṛ
জ্যjya
sa
śa
রংraṃ
চা
পংpaṃ
শোśo
ka
সংsaṃ
বিvi
গ্নgna
মা
na
সঃsaḥ

ভাষ্য

Swami Adidevananda

ভাষ্য

অনুবাদ

1.47 Sanjaya said : Having spoken thus on the battle-field, Arjuna threw aside his how and arrows and sat down on the seat of the chariot, his heart overwhelmed with grief.