அத்தியாயம் 1, Slok 37

🗣 பேச்சாளர்: அர்ஜுநBG 1.37

மூல வசனம்

தஸ்மாந்நார்ஹா வயம் ஹந்தும் தார்தராஷ்ட்ராந்ஸ்வபாந்தவாந் | ஸ்வஜநம் ஹி கதம் ஹத்வா ஸுகிநஃ ஸ்யாம மாதவ ||௧-௩௭||

ஒலிபெயர்ப்பு

tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān . svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||1-37||

Scroll for Rhythm & Commentary ↓

ரிதம் டிகோடர்

பீட்ஸ்: 51
1
ta
ஸ்மாsmā
ந்நாnnā
ர்ஹாrhā
va
யம்yaṃ
ha
ந்தும்ntuṃ
தாdhā
ர்தrta
ரா
ஷ்ட்ராṣṭrā
ந்ஸ்வnsva
பா
ந்தndha
வா
ந்n
2
ஸ்வsva
ja
நம்naṃ
ஹிhi
ka
தம்thaṃ
ha
த்வாtvā
ஸுsu
கிkhi
நஃnaḥ
ஸ்யாsyā
ma
மா
dha
va

வர்ணனைகள்

Swami Adidevananda

வர்ணனைகள்

மொழிபெயர்ப்பு

1.37 Therefore, it is not befitting that we slay our kin, the sons of Dhrtarastra. For if we kill our kinsmen, O Krsna, how indeed can we be happy?